Elżbieta Stefańska Spis treści Życiorys | Przypisy | Menu nawigacyjneM.P. z 2002 r. nr 3,...
Polscy klawesyniściWykładowcy Akademii Muzycznej w KrakowieAbsolwenci Akademii Muzycznej w KrakowiePolscy jurorzy Międzynarodowego Konkursu BachowskiegoLaureaci Nagrody Miasta KrakowaOdznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”Urodzeni w 1943
7 września1943KrakowieklawesynistkaprofesorHaliny Czerny-StefańskiejLudwika StefańskiegoOrderu Odrodzenia PolskiSrebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”Janiny Wysockiej-OchlewskiejPaństwowej Wyższej Szkole Muzycznej w KrakowieHansa PischneraAkademii Muzycznej w KrakowieMiędzynarodowego Konkursu Muzycznego w GenewieMiędzynarodowym Konkursie Bachowskim w LipskuPolskie Nagrania „Muza”EMIDecca RecordsPony CanyonWolfganga Amadeusa MozartaJohanna Sebastiana Bacha
| ||
| Data i miejsce urodzenia | 7 września 1943 Kraków | |
Instrumenty | klawesyn | |
Gatunki | muzyka poważna | |
Wydawnictwo | m.in. Polskie Nagrania „Muza”, EMI, Decca Records | |
| Odznaczenia | ||
Ludwik Stefański z córką Elżbietą, 1956 rok
Elżbieta Stefańska-Kłyś (ur. 7 września 1943 w Krakowie) – polska klawesynistka, profesor sztuki, córka pianistów Haliny Czerny-Stefańskiej i Ludwika Stefańskiego.
Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001)[1] i Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009)[2].
Spis treści
1 Życiorys
1.1 Wykształcenie i praca pedagogiczna
1.2 Kariera muzyczna
2 Przypisy
Życiorys |
Wykształcenie i praca pedagogiczna |
W młodości uczyła się gry na klawesynie pod kierunkiem Janiny Wysockiej-Ochlewskiej, a następnie ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie w klasie Hansa Pischnera z Berlina. Swe umiejętności doskonaliła na kursach mistrzowskich w Sienie i Weimarze[3]. W 1982 uzyskała tytuł profesora[4]. W latach 1981–1990 była kierowniczką Katedry Klawesynu i Instrumentów Dawnych w Akademii Muzycznej w Krakowie[5]. Prowadzi również kursy mistrzowskie[6].
Kariera muzyczna |
Jest laureatką Konkursu Muzyki Dawnej w Łodzi (1964) i Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie (1965)[3]. Dzięki tym sukcesom rozpoczęła międzynarodową karierę. Koncertowała w wielu krajach Europy (w Anglii, Austrii, Bułgarii, Czechach, Hiszpanii, Holandii, Niemczech, Rosji, Rumunii, Słowacji, Szwajcarii, Szwecji, na Węgrzech, Litwie, Łotwie, Ukrainie, we Francji i Włoszech), Azji (w Iranie, Japonii, Korei Południowej i na Tajwanie) oraz w USA[6].
Brała udział jako juror w licznych konkursach muzycznych, m.in. Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Monachium (1970), Konkursie Pianistycznym w Tajpej (1990), Międzynarodowym Konkursie Bachowskim w Lipsku (1992) i Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Warszawie (1993)[6].
Dokonała nagrań dla wytwórni Polskie Nagrania „Muza”, EMI, Decca Records, Fonit Centra[3]. Dla Pony Canyon (Tokio) nagrała 6 płyt z 18 sonatami Wolfganga Amadeusa Mozarta na instrumencie pianoforte z czasów kompozytora. Dla tej samej firmy nagrała również liczne utwory Johanna Sebastiana Bacha[5].
Przypisy |
↑ M.P. z 2002 r. nr 3, poz. 55
↑ Srebrne Medale „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” otrzymali Elżbieta Stefańska oraz Zbigniew Święch. krakow.pl. [dostęp 2016-04-14].
↑ abc Elżbieta Stefańska – klawesyn (pol.). amuz.krakow.pl. [dostęp 2016-04-14].
↑ Elżbieta Stefańska w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
↑ ab Elżbieta Stefańska: Artyści od A do Z (pol.). filharmonialubelska.pl. [dostęp 2016-04-14].
↑ abc Anna Iwanicka-Nijakowska: Elżbieta Stefańska (pol.). culture.pl, marzec 2011. [dostęp 2016-04-14].
Kontrola autorytatywna (osoba):
ISNI: 0000 0001 0882 8353
VIAF: 28358544
LCCN: n79129657
GND: 135413141