Sanidyn Spis treści Charakterystyka | Zobacz też | Bibliografia | Menu nawigacyjne
Glinokrzemiany
minerałkrzemianówortoklazumikroklinuodmian polimorficznychskalenia potasowegozbliźniaczeniakamieni księżycowychadularyzacjapotastufach wulkanicznychszlif fasetkowyszlif kaboszonowy
| |||
mikroklin, skaleń potasowy | |||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
Skład chemiczny | glinokrzemian potasu (KAlSi3O8) | ||
Twardość w skali Mohsa | 6–6,5 | ||
Przełam | muszlowy, nierówny | ||
Łupliwość | doskonała | ||
Układ krystalograficzny | jednoskośny | ||
Gęstość minerału | 2,55–2,63 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
Barwa | bezbarwny, biały rzadziej szary, żółtawy, brązowy | ||
Rysa | biała | ||
Połysk | szklisty | ||
Sanidyn – minerał z grupy krzemianów, rzadki. Jest to jedna z trzech (oprócz ortoklazu i mikroklinu) odmian polimorficznych skalenia potasowego.
Nazwa minerału pochodzi od gr. sanis = tabliczka, płytka lub deska oraz idos = widzieć, nawiązując do tabliczkowego pokroju minerału.
Spis treści
1 Charakterystyka
1.1 Właściwości
1.2 Występowanie
1.3 Zastosowanie
2 Zobacz też
3 Bibliografia
Charakterystyka |
Właściwości |
Tworzy zazwyczaj prawidłowo wykształcone, tabliczkowe (niekiedy listewkowe lub krótkosłupowe) kryształy o długości od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Często występują zbliźniaczenia. Niekiedy wykazuje efekty optyczne charakterystyczne dla kamieni księżycowych (adularyzacja).
Występowanie |
Jest minerałem bogatych w potas wylewnych skał magmowych. Tworzy się w wysokich temperaturach. Szczególnie duże okazy są spotykane w tufach wulkanicznych.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Włochy – Sycylia (kryształy różowe), Viterbo, Monte Somma, Niemcy – Kaiserstuhl, Norwegia – okolice Oslo, Czechy – Wyżyna Środkowoczeska, Rosja – Kaukaz, USA Idaho, Nowy Meksyk, Oregon (kryształy nawet do 60 cm), Kenia.
- W Polsce: na Dolnym Śląsku koło Opolna-Zdroju, w rejonie Wielisława Złotoryjskiego "Organy Wielisławskie", okolice Mieroszowa, w okolicach Krzeszowic k. Krakowa.
Zastosowanie |
Głównie znaczenie naukowe i kolekcjonerskie. Okazy przezroczyste oraz wykazujące cechy kamieni księżycowych są niekiedy wykorzystywane w jubilerstwie (szlif fasetkowy lub szlif kaboszonowy).
Zobacz też |
amazonit,
mikroklin,
ortoklaz,
adular,
kamień księżycowy.
Bibliografia |
- J. Żaba: Ilustrowany słownik skał i minerałów. Videograf II, 2003.