Mieczysłau Hiruć Spis treści Życiorys | Życie prywatne | Przypisy | Bibliografia | Menu...
Absolwenci Białoruskiej Państwowej Akademii Gospodarstwa WiejskiegoCzłonkowie Białoruskiej Partii AgrarnejCzłonkowie Komunistycznej Partii BiałorusiDeputowani do Grodzieńskiej Obwodowej Rady DeputowanychDeputowani do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencjiLudzie związani z OszmianąPrzewodniczący kołchozów i dyrektorzy sowchozów na BiałorusiPrzewodniczący rejonowych komitetów wykonawczych BiałorusiUrodzeni w 1936
biał.ros.11 maja1936SzkiłądziszkachbiałoruskipolitykdeputowanyRady Najwyższej Republiki BiałorusiBiałoruskiej Partii AgrarnejSzkiłądziszkipowiecie oszmiańskimwojewództwa wileńskiegoII RzeczypospolitejBiałoruską Państwową Akademię Gospodarstwa WiejskiegoArmii RadzieckiejKomunistycznej Partii BiałorusiKomsomołukołchozurejonie oszmiańskimdeputowanymRady Najwyższej Republiki BiałorusiOkręgu WyborczegoStałej KomisjiBiałoruskiej Partii AgrarnejAlaksandra ŁukaszenkiIzby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi
| ||
| Data i miejsce urodzenia | 11 maja 1936 Szkiłądziszki | |
Deputowany do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji | ||
| Okres | od 9 stycznia 1996 do 9 stycznia 2000 | |
| Przynależność polityczna | Białoruska Partia Agrarna frakcja agrariuszy | |
| Następca | wybory nie odbyły się | |
| Przewodniczący Grodzieńskiej Obwodowej Rady Deputowanych | ||
| Okres | od 1993 do 1993 | |
| Przewodniczący Wołkowyskiego Rejonowego Komitetu Wykonawczego | ||
| Okres | od 1971 do 1975 | |
| Przynależność polityczna | Komunistyczna Partia Białorusi | |
| Zastępca przewodniczącego Białoruskiej Partii Agrarnej | ||
| Okres | od 1995 do 2000 | |
| Przynależność polityczna | Białoruska Partia Agrarna | |
Mieczysłau Iwanawicz Hiruć (biał. Мечыслаў Іванавіч Гіруць, ros. Мечислав Иванович Гируть, Mieczisław Iwanowicz Girut′; ur. 11 maja 1936 w Szkiłądziszkach) – białoruski polityk, deputowany do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji, w latach 1995–2000 zastępca przewodniczącego Białoruskiej Partii Agrarnej.
Spis treści
1 Życiorys
2 Życie prywatne
3 Przypisy
4 Bibliografia
Życiorys |
Urodził się 11 maja 1936 roku we wsi Szkiłądziszki, w powiecie oszmiańskim województwa wileńskiego II Rzeczypospolitej. Ukończył Białoruską Państwową Akademię Gospodarstwa Wiejskiego. W latach 1955–1958 służył w szeregach Armii Radzieckiej. W latach 1958–1959 pracował jako prelegent partyjny w Oszmiańskim Komitecie Rejonowym Komunistycznej Partii Białorusi (KPB). W latach 1959–1963 był I sekretarzem Oszmiańskiego Komitetu Rejonowego Komsomołu. W latach 1963–1969 pełnił funkcję przewodniczącego kołchozu „Swoboda” w rejonie oszmiańskim. W latach 1969–1971 pracował jako II sekretarz Lidzkiego Komitetu Rejonowego KPB. W latach 1971–1975 był przewodniczącym Wołkowyskiego Rejonowego Komitetu Wykonawczego. W latach 1975–1983 pełnił funkcję I sekretarza Wołkowyskiego Komitetu Rejonowego KPB. W latach 1983–1992 pracował jako I zastępca przewodniczącego Grodzieńskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego. W 1993 roku był przewodniczącym Grodzieńskiej Obwodowej Rady Deputowanych[1].
9 stycznia 1996 roku został deputowanym do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji[2] ze Smorgońskiego Wiejskiego Okręgu Wyborczego Nr 143. Od 23 stycznia pełnił w niej funkcję członka Stałej Komisji ds. Rolnych i Rozwoju Socjalnego Wsi[3], był przywódcą frakcji agrariuszy i członkiem Prezydium Rady Najwyższej. W latach 1995–2000 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Białoruskiej Partii Agrarnej. W lutym 1996 roku wszedł w skład Narodowego Komitetu Wykonawczego – „gabinetu cieni” utworzonego przez opozycję. Pełnił funkcję przewodniczącego Grodzieńskiego Komitetu Regionalnego. W czasie kryzysu konstytucyjnego w 1996 roku był w opozycji wobec prezydenta Alaksandra Łukaszenki[1]. 27 listopada 1996 roku, po dokonanej przez prezydenta kontrowersyjnej i częściowo nieuznanej międzynarodowo zmianie konstytucji, nie wszedł w skład utworzonej przez niego Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji. Zgodnie z Konstytucją Białorusi z 1994 roku jego mandat deputowanego do Rady Najwyższej zakończył się 9 stycznia 2000 roku; kolejne wybory do tego organu jednak nigdy się nie odbyły.
Życie prywatne |
Mieczysłau Hiruć jest żonaty, ma dwoje dzieci[1].
Przypisy |
↑ abc Kto… ↓, s. 92
↑ С. Шарецкий: Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 9 января 1996 г. №4-XIII (ros.). pravo.levonevsky.org, 1996-01-09. [dostęp 2018-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-13)].
↑ С. Шарецкий: Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 23 января 1996 г. №31-XIII (ros.). pravo.levonevsky.org, 1996-01-23. [dostęp 2016-03-03].
Bibliografia |
- Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.