Repudiacja Konsekwencje | Przykłady | Bibliografia | Menu nawigacyjne
Makroekonomia
rewolucja meksykańskarewolucja rosyjskarewolucja październikowa
Repudiacja (łac. repudiatio - odtrącenie, z repudium - odtrącenie, rozwód) - sytuacja, gdy władze publiczne spontanicznie i jednostronnie deklarują odmowę honorowania długów spowodowaną niewypłacalnością co do całości lub części zobowiązań, bez konsultowania tego z wierzycielami.
Ważne jest rozróżnienie pomiędzy wstrzymaniem płatności a repudiacją. Gdy kraj nie jest w stanie obsługiwać długu czyli inaczej spłacać kapitału i odsetek to wstrzymuje płatności. Zjawisko to jest z reguły tymczasowe, aż do uzyskania przez kraj płynności. Repudiacja jest odmową spłacenia długu czyli uznanie go za niebyt.
W praktyce wyraźne przykłady repudiacji są rzadkie, ze względu na trudność w określeniu czy kraj jest niewypłacalny, czy pozbawiony płynności.
Historia pokazała, że głównymi przyczynami repudiacji było wstrzymanie płatności związane z rewolucjami, wojnami i niepokojami społecznymi (rewolucja meksykańska, rewolucja rosyjska, Upadek Imperium osmańskiego), ale również często repudiacja wywoływała te zjawiska (rewolucja październikowa).
Konsekwencje |
Kraje niezdolne do spłacenia długów muszą stawić czoło konsekwencjom repudiacji. Z reguły stosowane są następujące działania wobec dłużnika.
- zajmowanie własności należących do dłużnika tzw. "zamrażanie dłużnika" (rezerwy złota państwowego, państwowe sieci sklepów, linii kolejowych, lotniczych itp.)
- przejmowanie wpływów z eksportu, gdy przechodzą przez ręce banku wierzycielskiego
- uniemożliwienie dostępu do rynków kapitałowych, zwłaszcza do kredytów handlowych
- ograniczenia nałożone na import z kraju zadłużonego
Przykłady |
Grecja, Turcja, Egipt, Kraje Ameryki Łacińskiej w latach 50. XIX w. wobec USA,- Po rewolucji meksykańskiej, rosyjskiej, upadku Imperium osmańskiego na początku XX w.
- Kraje Ameryki Łacińskiej, większość krajów Europy Wschodniej, Turcja i Chiny, lata 30. XX w.
Japonia 1941 r., 1952 r.
Niemcy, Hiszpania, Filipiny XX w.
Bibliografia |
- M. Burda, Ch. Wyplosz, „Makroekonomia – podręcznik europejski”, PWE , Warszawa 1995.
