Łaskun Występowanie | Systematyka | Przypisy | Bibliografia | Menu...
Wiwerowate
rodzajdrapieżnegowiwerowatychAzji
| ||
Paradoxurus[1] | ||
F. Cuvier, 1821[2] | ||
Przedstawiciel rodzaju – łaskun palmowy (P. hermaphroditus philippensis) | ||
Systematyka | ||
Domena | eukarionty | |
Królestwo | zwierzęta | |
Typ | strunowce | |
| Podtyp | kręgowce | |
Gromada | ssaki | |
| Podgromada | żyworodne | |
| Infragromada | łożyskowce | |
Rząd | drapieżne | |
| Podrząd | kotokształtne | |
Rodzina | wiwerowate | |
| Podrodzina | łaskuny | |
Rodzaj | łaskun | |
Synonimy | ||
| ||
Gatunki | ||
zobacz opis w tekście | ||
Łaskun (Paradoxurus) – rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny wiwerowatych (Viverridae).
Występowanie |
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji południowej i południowo-wschodniej[6].
Systematyka |
Gatunek typowy |
Paradoxurus typus F. Cuvier, 1821 (= Viverra hermaphrodita Pallas, 1777)
Podział systematyczny |
Do rodzaju należą następujące gatunki[7][6]:
Paradoxurus aureus – łaskun złoty
Paradoxurus hermaphroditus – łaskun palmowy
Paradoxurus jerdoni – łaskun czarnonogi
Paradoxurus montanus – łaskun górski
Paradoxurus stenocephalus – łaskun wąskogłowy
Paradoxurus zeylonensis – łaskun cejloński
Przypisy |
↑ Paradoxurus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ F. Cuvier: Martre des Palmiers. W: E. Geoffroy Saint-Hilaire, F. Cuvier: Histoire naturelle des mammifères. Paryż: Chez A. Belin, 1821, s. 5. (fr.)
↑ A. W. Otto. Über die Viverra hermaphrodita Pallas's; oder die Platyschista Pallasii, mihi. „Nova acta physico-medica Academiae Caesareae Leopoldino-Carolinae Naturae Curiosum”. 17, s. 1102, 1835 (niem.).
↑ Gray 1864 ↓, s. 531.
↑ Gray 1864 ↓, s. 536.
↑ ab Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Paradoxurus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-07-01]
↑ Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 140. ISBN 978-83-88147-15-9.
Bibliografia |
J. E. Gray. A revision of the genera and species of Viverrine animals (Viverridae) founded on the collection in the British Museum. „Proceedings of the Zoological Society of London”, s. 502-579, 1864 (ang.).