Krzysztof Michał Sapieha Przypisy | Menu nawigacyjne
Absolwenci i studenci Akademii i Uniwersytetu Wileńskiego Towarzystwa JezusowegoAbsolwenci i studenci Uniwersytetu w BoloniiAbsolwenci i studenci Uniwersytetu w PadwiePisarze wielcy litewscyPodstolowie wielcy litewscyPolscy pisarze polityczniPosłowie na sejm 1629 (nadzwyczajny)Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (powiat wileński)Sapiehowie herbu LisUrodzeni w 1607Zmarli w 1631
10 sierpnia1607Różanej17 sierpnia1631pisarz wielki litewskiLwaJana StanisławaKazimierza LeonaAkademii Wileńskiej1621Kazimierzem LeonemMonachiumIngolstadcie1624gruźlicęLowanium1627BrukseliBolonii1628Padwie162916291630podstolego litewskiego1631pisarstwo wielkie litewskie17 sierpnia1631Dymitra SamozwańcaLowanium1627
| ||
Lis | ||
| Rodzina | Sapiehowie herbu Lis | |
| Data i miejsce urodzenia | 10 sierpnia 1607 Różana | |
| Data śmierci | 17 sierpnia 1631 | |
| Ojciec | Lew Sapieha | |
| Matka | Halszka (Elżbieta) Radziwiłłówna, c. Krzysztofa Mikołaja zw. Piorunem | |
Krzysztof Michał Sapieha (ur. 10 sierpnia 1607 w Różanej, zm. 17 sierpnia 1631) – pisarz wielki litewski.
Był synem Lwa, bratem Jana Stanisława i Kazimierza Leona.
Po początkowej nauce w domu i Akademii Wileńskiej został wysłany w 1621 wraz z bratem Kazimierzem Leonem na studia zagraniczne, głównie w Monachium i Ingolstadcie. W 1624 zachorował na gruźlicę, co spowodowało powrót braci do domu. Po krótkim leczeniu ponownie udali się na zachód Europy, tym razem na uniwersytet w Lowanium, gdzie immatrykulował się w 1627. Resztę roku spędzili w Brukseli, po czym przenieśli się do Włoch, studiując w Bolonii (1628) i Padwie (1629). Postępująca choroba zmusiła go jednak do powrotu do kraju.
Poseł sejmiku wileńskiego na sejm nadzwyczajny 1629 roku[1]. W sierpniu 1630 otrzymał tytuł podstolego litewskiego, a w marcu 1631 pisarstwo wielkie litewskie.
Zmarł 17 sierpnia 1631.
Miał zamiłowania historyczne i literackie, był autorem m.in. historii Dymitra Samozwańca – Opowiedzenie dziejów Dymitra cara (dzieło zaginione) oraz rozprawy Theses politicae ex Aristotelis libris de republica (Lowanium, 1627).
Przypisy |
↑ Henryk Wisner, Wojsko w społeczeństwie litewskim pierwszej połowy XVII wieku, w: Przegląd Historyczny, 1975, Tom 66 , Numer 1, s. 56.