Mrthfx

Kazimierz Sidor Kazik, Hardy, Kruk, Swarożyc
pułkownik
Data i miejsce urodzenia	26 października 1915 Rudka Starościańska
Data i miejsce śmierci	2 grudnia 1981 Warszawa
Przebieg służby
Lata służby	1939–1949
Siły zbrojne	Związek Młodochłopski Bojowa Organizacja Ludowa Bataliony Chłopskie Gwardia Ludowa Armia Ludowa Ludowe Wojsko Polskie
Stanowiska	Komendant Związku Młodochłopskiego Komendant BOL Komendant obwodu Włodawa BCh Oficer informacji Obwodu II Lubelskiego GL/AL
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa
Późniejsza praca	polityk i dyplomata
Odznaczenia

Grób Kazimierza Sidora na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Kazimierz Sidor ps. „Kazik”, „Hardy”, „Kruk” i „Swarożyc” (ur. 26 października w 1915 w Rudce Starościańskiej na Lubelszczyźnie^[1], zm. 2 grudnia 1981 w Warszawie) – polski dyplomata i działacz polityczny, komendant Związku Młodochłopskiego, Bojowej Organizacji Ludowej i obwodu Włodawa Okręgu Lublin Batalionów Chłopskich, dowódca Okręgu nr. 1 Północnego Obwodu II Gwardii Ludowej, oficer informacyjny Obwodu II Gwardii i Armii Ludowej, przewodniczący konspiracyjnej lubelskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej, posedł do Krajowej Rady Narodowej i wojewoda lubelski, pułkownik WP, wielokrotny ambasador PRL w Iranie i Afganistanie (1956–1960), Egipcie, Somalii, Jemenie i Libii (1960–1965), we Włoszech i na Malcie (1972–1977) oraz w Turcji (1978–1980).

Życiorys |

Urodzony w Rudce Starościańskiej na Lubelszczyźnie, z wykształcenia biolog i prawnik, przed II wojną światową działał w Centralnym Związku Młodzieży Wiejskiej „Siew”. Już w 1939 włączył się w działalność podziemną. Współorganizował Związek Młodochłopski, który z czasem został przekształcony w Bojową Organizację Ludową, którą Sidor dowodził w latach 1940–1942 na Lubelszczyźnie. W późniejszych latach wespół ze Stefanem Skoczylasem organizował Bataliony Chłopskie w powiecie włodawskim. Formalnie objął funkcję komendanta obwodu w połowie 1943. W 1942, po przystąpieniu Bojowej Organizacji Ludowej do PPR i wejściu w skład Gwardii Ludowej został (we wrześniu 1943) oficerem informacyjnym Obwodu II GL. Był członkiem wojewódzkiego komitetu PPR oraz współorganizatorem i od 18 lutego 1944 do 1945 przewodniczącym podziemnej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie. Był wydawcą i redaktorem pism „Biuletyn” i „Manifest Wolności”.

Od marca do lipca 1944 przebywał w Moskwie jako członek delegacji Krajowej Rady Narodowej, posłem do której był w latach 1944–1947. Był pierwszym po wojnie wojewodą lubelskim i pełnił tę funkcję w latach 1944–1945. W ludowym Wojsku Polskim otrzymał stopień pułkownika.

Od 1948 był członkiem PZPR. W okresie 1945–1946 szef Polskiej Misji Wojskowej w Rzymie, 1947–1949 attaché wojskowy Ambasady RP w Berlinie, zaangażowany w prace Komitetu Słowiańskiego w Polsce. W latach 1950–1956 był wicedyrektorem Instytutu Spraw Międzynarodowych. Następnie pracował w MSZ, gdzie pełnił szereg funkcji kierowniczych na placówkach zagranicznych. W latach 1956–1960 poseł PRL w Iranie i Afganistanie, 1960–1965 ambasador w Egipcie, z równoczesną akredytacją w Somalii, Jemenie oraz Libii, 1972–1977 ambasador we Włoszech i na Malcie, 1978–1980 ambasador w Turcji^[2]. Członek Rady Naczelnej ZBoWiD.

Zmarł 2 grudnia 1981 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Rodzina |

W 1945 poślubił Alicję Mezer (ur. 14 stycznia 1922, zm. 11 październik 2014), z którą spoczywa na Powązkach^[3]. Para miała córkę Ewę (ur. 1946)^[4].

Rodzicami Kazimierza Sidora byli Natalia z domu Biniszewska i Antoni, właściciele trzynastohektarowego gospodarstwa. Miał licze rodzeństwo min. siostrę Marię, działaczkę ludową, łączniczkę BCh, GL i AL, uczestniczkę bitwy pod Rąblowem, unkcjonariuszkę UB i MO, matkę Grażyny Łobaszewskiej i żonę Jana Łobaszewskiego - funkcjonariusza MBP i MSW.

Wybrane publikacje |

• 
  W niewoli u Andersa (1947)


• 
  Trzeci front (1957)


• 
  Bogowie, magowie i nafta (1967)


• 
  Rewolucja pod piramidami (1969)


• 
  Naseryzm: historia, praktyka i teoria socjalizmu w ZRA (tom 138–139 serii wydawniczej Omega, 1969)


• 
  Wzgórze Watykanusa (1981)

Odznaczenia |

• 
  Order Sztandaru Pracy I klasy


• Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski


• 
  Order Krzyża Grunwaldu II klasy^{[potrzebny przypis]}
  


• 
  Order Krzyża Grunwaldu III klasy - dwukrotnie, w 1943^[5][6] i w 1944^[7]
  


• Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari


• Krzyż Partyzancki


• Medal Zwycięstwa i Wolności 1945

i inne

Awanse |

• 
  podporucznik GL - 15 lipca 1943^[8]
  


• 
  kapitan GL - 20 listopada 1943 (z pominięciem stopnia porucznika)


• 
  major AL - 10 luty 1944


• 
  pułkownik LWP - 15 października 1945

Przypisy |

Bibliografia |

• 
  V Kongres ZBoWiD Warszawa 8–9 maja 1974, Książka i Wiedza, Warszawa 1976.


• J. Patryas, H. Szczepaniak, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Stosunki dyplomatyczne Polski 1944–1981 r. Informator, tom II, część II, PWN, Warszawa 1986.


• 
  Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1995.


• A. Kochański, hasło: Sidor Kazimierz, [w:] Polski Słownik Biograficzny.


• K. Lesiakowski, Mieczysław Moczar, Wydawnictwo Rytm, Warszawa 1997.


• Marian Wojtas: Słownik biograficzny żołnierzy Batalionów Chłopskich: IV Okręg Lublin. Lublin: Stowarzyszenie Byłych Żołnierzy Batalionów Chłopskich, 1998, s. 531. ISBN 83-85223-60-6.


• „Trybuna Ludu” [Warszawa], 31.07.1978 (inf. pt. „Nominacje”).