Mrthfx

Z21 Wilhelm Heidkamp
Historia
Stocznia	Deschimag, Brema
Położenie stępki	15 grudnia 1937
Wodowanie	20 sierpnia 1938
Kriegsmarine
Wejście do służby	20 czerwca 1939
Zatopiony	11 kwietnia 1940 w Narwiku
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	standardowa: 2411 t pełna: 3415 t
Długość	125 m
Szerokość	11,8 m
Zanurzenie	4,3 m
Napęd
2 turbiny parowe o mocy 70 000 KM, 6 kotłów parowych, 2 śruby
Prędkość	38 węzłów
Zasięg	2020 Mm przy 19 w
Uzbrojenie
5 x 127 mm (5xI), 4 x 37 mm plot (2xII), 6 x 20 mm plot (6xI), 8 wt 533 mm (2xIV), 18 bg, miny - szczegóły poniżej
Załoga	323

Z21 Wilhelm Heidkamp – niemiecki niszczyciel typu 1936 (Diether von Roeder) z okresu II wojny światowej, zatopiony w 1940 w bitwie pod Narwikiem.

Budowa |

Zamówiony wraz z innymi okrętami tego typu 6 stycznia 1936, położenie stępki - 15 grudnia 1937, wodowanie - 20 sierpnia 1938, wejście do służby - 20 czerwca 1939. Zbudowany w stoczni Deschimag AG w Bremie (numer stoczniowy W924). W systemie oznaczeń niemieckich niszczycieli miał przydzielony numer Z21 (rzadko używany w oficjalnych dokumentach), przed wojną nosił numer burtowy 43. Budowa kosztowała 12,87 mln Reichsmark^[1].

Nazwę nadano mu na cześć niemieckiego starszego mata krążownika liniowego "Seydlitz" z I wojny światowej, który w bitwie na Dogger Bank uratował okręt przed wybuchem po trafieniu, zatapiając komorę amunicyjną.

Służba |

Po wybuchu II wojny światowej działał na Morzu Północnym. Od 10 września 1939 był okrętem flagowym Dowódcy Torpedowców (FdT), przemianowanego 26 października 1939 na Dowódcę Niszczycieli (FdZ - Führer der Zerstörer, był nim Günther Lütjens, potem Friedrich Bonte). Od października 1939 do lutego 1940 uczestniczył w czterech nocnych operacjach stawiania zagród minowych na wodach angielskich, będąc jednym z najaktywniejszych niemieckich niszczycieli na tym polu^[1]:

- 17/18 października 1939 w ujściu rzeki Humber (wraz z niszczycielami "Karl Galster" , "Friedrich Eckoldt", "Diether von Roeder" , "Hans Lüdemann" i "Hermann Künne"),

- 12/13 listopada 1939 u ujścia Tamizy (z niszczycielami "Karl Galster", "Hans Lüdemann" i "Hermann Künne"),

- 17/18 listopada 1939 u ujścia Tamizy (z niszczycielami "Bernd von Arnim" i "Hermann Künne"),

- 10/11 stycznia 1940 pod Newcastle (wraz z "Anton Schmitt" , "Karl Galster", "Richard Beitzen", "Friedrich Ihn" i "Friedrich Eckoldt").

W nocy 9/10 lutego 1940 osłaniał z niszczycielami "Theodor Riedel" i "Hermann Schoemann" operację stawiania min przez "Friedrich Eckold", "Richard Beitzen", "Max Schultz", "Bruno Heinemann", "Wolfgang Zenker" i "Erich Koellner". W dniach 18-20 lutego wraz z "Karl Galster" eskortował pancerniki "Scharnhorst" i "Gneisenau" i krążownik "Admiral Hipper" w operacji przeciw żegludze między Szetlandami a Norwegią, bez większych sukcesów^[1].

Wziął następnie udział w inwazji na Norwegię (operacji Weserübung), w grupie zajmującej Narwik, przewożąc tam strzelców górskich, będąc okrętem flagowym dowodzącego tą grupą komandora Friedricha Bonte. 9 kwietnia 1940 storpedował i zatopił pod Narwikiem norweski pancernik obrony wybrzeża "Eidsvold". 10 kwietnia 1940 o 5.35 rano, na początku bitwy pod Narwikiem, stojąc w przystani w Narwiku został trafiony jedną torpedą brytyjskiego niszczyciela "Hardy", która spowodowała detonację własnych torped i zniszczenie części rufowej. Ciężko uszkodzony okręt został przycumowany do neutralnego parowca, lecz następnie przewrócił się i zatonął 11 kwietnia 1940 (straty ogółem: 83 ludzi, w tym komandor Bonte)^[2].

Historia konstrukcji i opis okrętu – w artykule niszczyciele typu 1936.

Dowódcy:

• kmdr ppor (Korvettenkapitän) Hans Erdmenger: 20 czerwca 1939 - 11 kwietnia 1940

Dane techniczne |

• 
  wyporność:
  
  
  
  • standardowa: 2411 t
  
  
  • pełna: 3415 t
  
  
  
  


• wymiary:
  
  
  
  • długość: 125 m
  
  
  • długość na linii wodnej: 120 m
  
  
  • szerokość: 11,8 m
  
  
  • zanurzenie: 4,3 m
  
  
  
  


• napęd: 2 turbiny parowe o mocy łącznej 70 000 KM, 6 kotłów parowych Wagnera (ciśnienie robocze 70 at), 2 śruby
  


• prędkość maksymalna: 38 w
  


• zasięg: 2020 mil morskich przy prędkości 19 w


• zapas paliwa: 787 t mazutu


• załoga: 323

Uzbrojenie i wyposażenie:

• 5 dział kalibru 128 mm (nominalnie 12,7 cm) SK C/34 w pojedynczych stanowiskach, osłoniętych maskami (5xI)
  
  • długość lufy L/45 (45 kalibrów), donośność maksymalna 17.400 m, kąt podniesienia +30°, masa pocisku 28 kg, zapas amunicji - 120 na działo
  
  


• 4 działka przeciwlotnicze 37 mm SK C/30, półautomatyczne, podwójnie sprzężone na podstawach LC/30 (2xII)


• 6 działek przeciwlotniczych 20 mm (6xI)


• 8 wyrzutni torpedowych 533 mm (2xIV), 12-16 torped


• 18 bomb głębinowych (zrzutnia bg)


• możliwość zabrania 60 min morskich
  

• 
  Sonar pasywny GHG


• system kierowania ogniem artylerii głównej: dwa 4-metrowe dalmierze stereoskopowe (na nadbudówce dziobowej i śródokręciu), centrala artyleryjska C34/Z

Przypisy |

Bibliografia |

• Siergiej W. Patjanin (С.В.Патянин): "Esmincy tipa Leberecht Maass" (Эсминцы типа «Леберехт Маасс»), seria Morskaja Kollekcja 5/2004


• 
  Z21 Wilhelm Heidkamp w serwisie German Naval History

p • d • e Niszczyciele typu 1936 Typ 1936 Z17 Diether von Roeder Z18 Hans Lüdemann Z19 Hermann Künne Z20 Karl Galster Z21 Wilhelm Heidkamp Z22 Anton Schmitt