Szoszoni Spis treści Historia | Liczebność | Przypisy | Bibliografia | Linki zewnętrzne | Menu...
Plemiona Indian Ameryki PółnocnejIdahoWyomingUtahNevadaOregonMontanaRdzenne ludy Stanów Zjednoczonych
IndianAmeryki Północnejang.IdahoWyomingUtahNevadaOregonMontanaWronyFlatheadDakotówekspedycji Lewisa i Clarka1805SnakeKomanczówtipiCzarnymi StopamiSzejenamiArapahamiKiowamiKomanczamiMeksykGórami SkalistymiStanów Zjednoczonych Ameryki184519302000USA
Tipi Szoszonów
Szoszoni – plemię Indian Ameryki Północnej, znanych też jako Węże (ang. Snakes). Należą do rodziny językowej uto-azteckiej. Pierwotnie zamieszkiwali ogromne obszary w dzisiejszych stanach Idaho, Wyoming, Utah, Nevada, Oregon i Montana. Największym skupiskiem Szoszonów był szczep Szoszonów znad Rzeki Wiatrów w Wyoming.
Spis treści
1 Historia
2 Liczebność
3 Przypisy
4 Bibliografia
5 Linki zewnętrzne
Historia |
Szoszoni – zarówno mężczyźni jak i kobiety – byli niscy, okrągłogłowi. Wojownicy nosili pióropusze wzorowane na noszonych przez Wrony, Flathead i Dakotów.
Nazwa Węże datuje się podobno z czasów pierwszej ekspedycji Lewisa i Clarka w roku 1805, jako że rzekomo jadali mięso tych gadów. Według innej teorii nazywano ich tak dlatego, że spory odłam Szoszonów zamieszkiwał nad rzeką Snake w Idaho i Oregonie. Mieszkających w górach zwano też „owcożercami” ponieważ chroniąc się w wysokich partiach gór przed prześladowcami żywili się mięsem owiec górskich[1].
Mieszkający na wschodzie i północy Szoszoni wcześniej niż inni ich pobratymcy poznali – za pośrednictwem Komanczów – konia. Przekształcenie w konnych, polujących głównie na bizony, wojowników nastąpiło w ciągu kilkudziesięciu ostatnich lat XVIII wieku. W tym też czasie zamieszkali w typowych dla nich tipi. Inni jednakże, żyjący w półpustynnych rejonach budowali pozbawione dachu schronienia z trawy chroniącymi w zasadzie tylko od wiatru.
Niemal od początku zaistnienia jako Indianie Prerii, Szoszoni toczyli stałe wojny z Czarnymi Stopami, Dakotami, Szejenami i Arapahami. Wraz z Kiowami i Komanczami stworzyli długi front obronny od Montany po Meksyk z Górami Skalistymi za plecami. Po zawłaszczeniu ich terytoriów przez rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki Szoszoni zostali osadzeni w rezerwatach Lemhi i Fort Hall w Idaho oraz w rezerwacie Wind River w Wyoming.
Liczebność |
W 1845 r. ich liczebność wynosiła ok. 4,5 tys., natomiast w roku 1930 ok. 4 tys. osób.
Według danych U.S. Census Bureau podczas spisu powszechnego w 2000 roku szoszońskie pochodzenie zadeklarowała następująca liczba obywateli USA:
- Shoshone: 7739 („wyłącznie”) i 12 026 („wyłącznie lub między innymi”)
- Shoshone-Bannock Tribe of the Fort Hall Reservation (Idaho): 4587 („wyłącznie”) i 5135 („wyłącznie lub między innymi”)
- Te-Moak Tribes of Western Shoshone Indians of Nevada: 949 („wyłącznie”) i 1189 („wyłącznie lub między innymi”)
- Paiute-Shoshone: 3119 („wyłącznie”) i 3539 („wyłącznie lub między innymi”).
Ich imię nosi wiele rzek, wodospadów, jezior, hrabstw i miejscowości na terenie kilku stanów USA.
Przypisy |
↑ Owca gruboroga (łac. Ovis canadensis) występująca w paśmie Gór Skalistych od Kanady po Meksyk
Bibliografia |
- Barry M. Pritzkert: A Native American Encyclopedia: History, Culture, and Peoples. Oxford: Oxford University Press, 2000. ISBN 978-0-19-513877-1.
Linki zewnętrzne |
- Wojny Lakotow z Szoszonami, sily plemion, bitwy, wodzowie