Mrthfx

.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz td.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup td.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha td.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal td.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez td.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil td.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}.mw-parser-output table.duchowny-ksiadz tr.naglowek{color:white!important;background:black!important}.mw-parser-output table.duchowny-biskup tr.naglowek{color:white!important;background:#E56DC4!important}.mw-parser-output table.duchowny-patriarcha tr.naglowek{color:white!important;background:#BA55D3!important}.mw-parser-output table.duchowny-kardynal tr.naglowek{color:white!important;background:#FF2400!important}.mw-parser-output table.duchowny-papiez tr.naglowek{color:black!important;background:gold!important}.mw-parser-output table.duchowny-cywil tr.naglowek{color:black!important;background:#C0C0C0!important}

Nestor
Nikołaj Anisimow
metropolita kirowohradzki i nikołajewski
Kraj działania	ZSRR
Data i miejsce urodzenia	9 listopada 1884 Wiatka
Data i miejsce śmierci	4 listopada 1962 Moskwa
metropolita kirowohradzki i nikołajewski
Okres sprawowania	1958–1962
Wyznanie	prawosławne
Kościół	Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja	Eparchia kirowohradzka
Śluby zakonne	17 kwietnia 1907
Diakonat	6 maja 1907
Prezbiterat	9 maja 1907
Sakra biskupia	29 października 1916
Multimedia w Wikimedia Commons

Sukcesja apostolska
Data konsekracji	29 października 1916
Miejscowość	Władywostok
Miejsce	Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Konsekrator	Euzebiusz (Nikolski)
Współkonsekrowani biskupi Beniamin (Fiedczenkow) 10 lutego 1919 Sofroniusz (Starkow) 23 kwietnia 1922 Szymon (Winogradow) 17 września 1922 Paweł (Wwiedienski) 4 grudnia 1922 Mścisław (Wołonsiewicz) 4 marca 1956

Nestor, imię świeckie Nikołaj Aleksandrowicz Anisimow (ur. 9 listopada 1884 w Wiatce, zm. 4 listopada 1962 w Moskwie) – rosyjski biskup prawosławny.

Był synem urzędnika wojskowego w randze radcy stanu i córki prawosławnego protoprezbitera. Ukończył szkołę realną w Kazaniu, w tym samym mieście rozpoczął życie monastyczne w monasterze Przemienienia Pańskiego, składając 17 kwietnia 1907 wieczyste śluby mnisze. 6 maja tego samego roku został wyświęcony na hierodiakona, zaś 9 maja – na hieromnicha^[1].

W latach 1907–1914 służył jako misjonarz na Kamczatce. Nauczył się języków koriackiego i tunguskiego, po czym przełożył na nie teksty Świętej Liturgii i Ewangelii^[1]. Nawrócił na prawosławie kilka tysięcy osób spośród rdzennej ludności^[1]. W 1910 zdołał uzyskać poparcie cara Mikołaja II, carowej Aleksandry Fiodorowny i carowej-matki Marii Fiodorowny dla idei utworzenia Dobroczynnego Bractwa na rzecz Kamczatki, które w tym samym roku rozpoczęło swoją działalność. Dzięki funduszom zebranym przez Bractwo (przede wszystkim datkom rodziny panującej) możliwa była budowa licznych cerkwi, szpitali, przytułków i szkół na terenie Kamczatki^[1]. W 1913 otrzymał godność ihumena, zaś dwa lata później – archimandryty. W 1914 jako ochotnik wyjechał na front I wojny światowej w celu organizacji oddziału sanitarnego. W 1915, po powrocie na Kamczatkę, został wyświęcony na biskupa kamczackiego i pietropawłowskiego^[1]. Działał w Związku Narodu Rosyjskiego^[1].

Brał udział w Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w latach 1917–1918. W czasie jego trwania wydał broszurę pt. Rasstrieł Moskowskogo Kriemla, w której opisał ostrzelanie soborów Kremla moskiewskiego w czasie walk w Moskwie pomiędzy zwolennikami i przeciwnikami rewolucji październikowej. Jak sam podkreślał, jego publikacja miała na celu wzbudzenie wśród Rosjan nienawiści do bolszewików^[1]. Następnie współpracował z adm. Aleksandrem Kołczakiem^[1]. W 1919 wrócił na Kamczatkę, a po ostatecznym zwycięstwie Czerwonych w rosyjskiej wojnie domowej emigrował do Chin. Osiadł w Harbinie. W 1933 został (w ramach Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji) podniesiony do godności arcybiskupiej. Wielokrotnie podróżował po Europie, by spotykać się z hierarchami Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji i innymi przywódcami religijnym. W latach 1938–1939 działał jako misjonarz w Indiach i na Sri Lance^[1]. W 1945 witał wkraczającą do Harbinu Armię Czerwoną^[1]. Rok później patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I nadał mu godność metropolity i mianował zwierzchnikiem eparchii harbińskiej, egzarchą Azji Południowo-Wschodniej^[1].

Wrócił do ZSRR i w 1948 został aresztowany. Osiem lat więziony w łagrze w Mordowii, odzyskał wolność w 1956 i w tym samym roku został metropolitą nowosybirskim i barnaułskim. Dwa lata później przeniesiony na katedrę kirowohradzką^[1]. Zmarł w 1962 i został pochowany w rezydencji patriarszej w Pieriediełkinie^[1].

Przypisy |

Poprzednik Euzebiusz (Nikolski)

Biskup kamczacki 1916 – 1921

Następca Nestor (Sapsaj)

Poprzednik Melecjusz (Zaborowski)

Biskup harbiński 1946 – 1950

Następca Nikander (Wiktorow)

Poprzednik Bartłomiej (Gorodcow)

Biskup nowosybirski 1956 – 1958

Następca Donat (Szczogolew)

Poprzednik Innocenty (Leofierow)

Biskup kirowohradzki 1958 – 1962

Następca Ignacy (Demczenko)