Samochodowe Mistrzostwa Europy Spis treści Historia | Punktacja | Wyścigi | Mistrzowie | Przypisy |...
Samochodowe Grand Prix przed 1950Serie wyścigowe
Grand PrixAIACR193119391931Formuły Librewyścigów długodystansowych19321935HitlerMercedesaAuto Uniona1938wolnossącychdoładowanychII wojna światowa1939KorpsführerAdolf HühnleinOberste Nationale Sportbehörde für die Deutsche KraftfahrtHermanna LangaHermann Paul MüllerFormuły 1
| ||
| Dyscyplina | wyścigi samochodowe | |
| Organizator rozgrywek | AIACR | |
| Data założenia | 1931 | |
| Data rozwiązania | 1939 | |
Zwycięzcy | ||
| Pierwszy zwycięzca | Ferdinando Minoia (1931) | |
| Ostatni zwycięzca | Rudolf Caracciola (1938) | |
Samochodowe Mistrzostwa Europy, International Grand Prix, oficjalnie European Championship – coroczny cykl wyścigów samochodowych typu Grand Prix, organizowany przez AIACR w latach 1931–1939. Celem Mistrzostw było wyłonienie mistrza w kategorii kierowców, tj. kierowcy, który zdobył najmniej punktów w całym sezonie. Wyścigi składające się na Mistrzostwa Europy nazywane były Grandes Épreuves.
Spis treści
1 Historia
2 Punktacja
3 Wyścigi
4 Mistrzowie
5 Przypisy
Historia |
Pierwsze Mistrzostwa Europy odbyły się w 1931 roku według przepisów Formuły Libre, które zakładały minimalną masę samochodu na poziomie 900 kg. Był to typ wyścigów długodystansowych, które trwały przynajmniej dziesięć godzin, a każda załoga liczyła dwóch kierowców. W roku 1932 wyścigi trwały od pięciu do dziesięciu godzin. W latach 1933–1934 nie rozgrywano mistrzostw. Na sezon 1935 zmieniono przepisy, ograniczające masę pojazdów do 750 kg[1]. W tym czasie Hitler rozpoczął finansowe wspieranie niemieckich konstruktorów wyścigowych, co zaowocowało dominacją Mercedesa i Auto Uniona w drugiej połowie lat 30.[2]. Od 1938 roku obowiązywała nowa formuła, dopuszczająca stosowanie silników wolnossących (o poj. do 4,5 litra) oraz doładowanych (o poj. do 3 litrów)[1]. II wojna światowa uniemożliwiła AIACR wyłonienie mistrza w roku 1939[3]. Korpsführer Adolf Hühnlein, prezydent Oberste Nationale Sportbehörde für die Deutsche Kraftfahrt (Niemieckiego Związku Motorowego) ogłosił mistrzem Hermanna Langa, chociaż według oficjalnej punktacji zostałby nim Hermann Paul Müller[4].
Punktacja |
W przeciwieństwie do wyścigów Formuły 1, mistrzostwo otrzymywał kierowca z najmniejszą liczbą punktów; w przypadku, kiedy więcej kierowców miało tę samą liczbę punktów, zwyciężał zawodnik z największym pokonanym dystansem. Za pierwsze, drugie i trzecie miejsce przyznawano odpowiednio 1, 2 i 3 punkty. Kierowcy, którzy pokonali przynajmniej trzy czwarte dystansu, otrzymywali 4 punkty. Zawodnicy z przejechaną minimum połową wyścigu zdobywali 5 punktów. Tym, którzy pokonali przynajmniej ćwierć wyścigu, przyznawano 6 punktów. Kierowcy, którzy przejechali poniżej ćwierci dystansu, zdobywali 7 punktów. Zawodnicy, którzy nie wystartowali w wyścigu, otrzymywali 8 punktów[5].
Wyścigi |
| Sezon | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
|---|---|---|---|---|---|
1931 | |||||
1932 | |||||
1935 | |||||
1936 | |||||
1937 | |||||
1938 | |||||
1939 |
Mistrzowie |
| Sezon | Mistrz | Zespół | PP | Zw. | Pod. | NO | Pkt. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
1931 | Alfa Romeo | 0 | 0 | 2 | 0 | 9 | |
1932 | Alfa Romeo | 0 | 2 | 3 | 2 | 4 | |
1935 | Mercedes-Benz | 0 | 3 | 4 | 1 | 11 | |
1936 | Auto Union | 1 | 3 | 3 | 3 | 10 | |
1937 | Mercedes-Benz | 3 | 3 | 4 | 2 | 13 | |
1938 | Mercedes-Benz | 0 | 1 | 4 | 0 | 8 | |
1939 | nie przyznano | ||||||
Przypisy |
↑ ab Hans Etzrodt: History, Grand Prix-, American- & Other Formulae (ang.). W: kolumbus.fi [on-line]. [dostęp 2014-09-07].
↑ Scott Russell: Motorsport and WWII - The 1939 Belgrade Grand Prix (ang.). W: cfm.globalf1.net [on-line]. [dostęp 2014-09-04].
↑ Leif Snellman, Don Capps: AIACR EUROPEAN CHAMPIONSHIP 1939 (ang.). W: kolumbus.fi [on-line]. [dostęp 2014-09-07].
↑ Richard Armstrong: Unfinished Symphony: Why the 1939 European Championship was never won (ang.). W: forix.com [on-line]. 2002-11-07. [dostęp 2014-09-07].
↑ Hans Etzrodt: THE 1931 EUROPEAN AUTOMOBILE CHAMPIONSHIP (ang.). W: kolumbus.fi [on-line]. [dostęp 2014-09-07].
|
|