Mrthfx

Ten artykuł dotyczy okresu w dziejach legendarium Tolkiena. Zobacz też: Druga Era (ujednoznacznienie).

Druga Era – okres w stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. W Listach Tolkien nazwał ją dość mroczną epoką^[1].

Zaczęła się wraz z ostatecznym pokonaniem Morgotha^[2], a skończyła pierwszym pokonaniem Saurona^[3]. Trwała 3441 lat słonecznych.

Wydarzenia |

Fabuła osadzona w Drugiej Erze została opisana w Silmarillionie, wzmianki i opracowania pojawiają się także m.in. we Władcy Pierścieni (także w Dodatkach) oraz w Niedokończonych opowieściach.

Númenor |

W 32 roku Drugiej Ery Edainowie (odtąd zwani Dúnedainami) założyli królestwo Númenoru na wyspie ofiarowanej im przez Valarów w zamian za walkę przeciwko Morgothowi^[4]. Historia tego państwa-wyspy opowiada o jego drodze od pomyślnego, pokojowego rozwoju, przez zapanowanie nad częścią kontynentu Śródziemia, pokonanie armii Saurona (3261–3262 Drugiej Ery^[5]) i osiągnięcie największej potęgi w ówczesnym świecie^[6] do upadku pod falami morza (3319)^[3], do którego doprowadziło złamanie Zakazu Valarów przez ostatniego z jego królów – Ar-Pharazôna^[7].

Śródziemie |

Geografia kontynentu zmieniła się na skutek Wojny Gniewu. Zatopieniu uległa znaczna część Beleriandu – oprócz Lindonu, w którym Gil-galad i Círdan założyli królestwo w 1 roku Drugiej Ery^[8]. Poza tym krasnoludowie ściągnęli do Morii (ok. 40 roku), Ñoldorowie zamieszkali w Eregionie (rok 750^[9]), a dwóch władców Sindarów – Amdír i Oropher – zostało władcami elfów leśnych w Lothlórien i Wielkim Zielonym Lesie^[10].

Sauron, który po Wojnie Gniewu został w Śródziemiu, by naprawić wojenne zniszczenia^[11] i stworzyć tam drugi raj (obok Amanu)^[12], ok. 1500 roku skłonił Gwaith-i-Mírdain do wykucia Pierścieni Władzy. Około 100 lat później wykuł Jedyny Pierścień^[9], co poskutkowało wybuchem wojny, ujawnieniem się „teokracji zła” Saurona^[13], zniszczeniem Eregionu i wybudowaniem Rivendell, opanowaniem Eriadoru przez Saurona (zastąpionego przez Númenorejczyków) i pojawieniem się Nazgûli^[5].

Po zatopieniu Númenoru ocalali Dúnedainowie przybyli do Śródziemia, gdzie założyli królestwa Arnoru i Gondoru (rok 3320). Po ponad stu latach zawiązano Ostatni Sojusz (rok 3430) i po dwunastu latach wojny (3429–3441) pokonano Saurona^[3].

Przypisy |

Bibliografia |

• J.R.R. Tolkien: Listy. Agnieszka Sylwanowicz (tłum.). Warszawa: Prószyński i S-ka, 2010. ISBN 978-83-7648-503-4.


• J.R.R. Tolkien: Niedokończone opowieści. Radosław Kot (tłum.). Amber, 2002. ISBN 83-7245-943-6.


• J.R.R. Tolkien: Silmarillion. Maria Skibniewska (tłum.). Warszawa: Amber, 2002. ISBN 83-7245-882-0.


• J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni: Powrót Króla. Maria Skibniewska (tłum.). Warszawa: Muza SA, 2002. ISBN 83-7319-172-0.

Linki zewnętrzne |

• Second Age (ang.). www.glyphweb.com. [dostęp 2014-06-23].


• Second Age (ang.). thainsbook.net. [dostęp 2014-06-23].


• Second Age (ang.). www.tolkiengateway.net. [dostęp 2014-06-23].