Edmund Wełdycz Spis treści Życiorys | Odznaczenie | Przypisy | Bibliografia | Menu...


Członkowie Oficerskiego Trybunału OrzekającegoLudzie związani z GwoźdzcemLudzie związani z KołomyjąOdznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)Pułkownicy audytorzy II RzeczypospolitejSędziowie galicyjscySędziowie Najwyższego Sądu WojskowegoSzefowie wojskowych sądów okręgowych II RzeczypospolitejUrodzeni w 1880Wojskowi prokuratorzy okręgowi II RzeczypospolitejZmarli w XX wieku


1880pułkownikaudytorWojska PolskiegoKołomyiGwoźdźcukapitanaaudytorLwowiepodpułkownikaOficerskiego Trybunału OrzekającegoDepartamencie IX Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw WojskowychWojskowym Sądzie Okręgowym Nr IXWojskowym Sądzie Okręgowym nr IIINajwyższego Sądu Wojskowego




.mw-parser-output table.zolnierz-lotnictwo td.naglowek{color:black!important;background:#95a7b9!important}.mw-parser-output table.zolnierz-marynarka td.naglowek{color:white!important;background:#6082B6!important}.mw-parser-output table.zolnierz-lądowe td.naglowek{color:white!important;background:#556B2F!important}.mw-parser-output table.zolnierz-paramilitarny td.naglowek{color:black!important;background:#b6b3c7!important}
























Edmund Wełdycz


pułkownik audytor pułkownik audytor
Data urodzenia

18 sierpnia 1880
Przebieg służby
Lata służby
?
Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Stanowiska
sędzia, prokurator
Odznaczenia

Złoty Krzyż Zasługi

Edmund Adolf Wełdycz (ur. 18 sierpnia 1880) – pułkownik audytor Wojska Polskiego.




Spis treści






  • 1 Życiorys


  • 2 Odznaczenie


  • 3 Przypisy


  • 4 Bibliografia





Życiorys |


Urodził się 18 sierpnia 1880. W 1899 ukończył C. K. Wyższe Gimnazjum w Kołomyi[1]. Ukończył studia prawnicze. W 1911 był sędzią C. K. Sądu Powiatowego w Gwoźdźcu[2]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. W stopniu kapitana jako audytor służył w strukturze Sądu Polowego we Lwowie[3]. Został awansowany do stopnia podpułkownika w korpusie oficerów zawodowych sądowych ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[4][5]. 28 kwietnia 1922 został członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego[6]. W 1923 był kierownikiem referatu w Departamencie IX Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych[7]. W 1924, 1926 był prokuratorem Prokuratury przy Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr IX w Brześciu[8][9][10]. Z dniem 15 maja 1926 został przydzielony do Prokuratury przy Wojskowym Sądzie Okręgowym nr III w Wilnie na stanowisko prokuratora[11]. 1 stycznia 1928 roku został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów sądowych[12]. 24 kwietnia 1928 roku Prezydent RP zwolnił go ze stanowiska prokuratora przy wojskowych sądach okręgowych i mianował sędzią orzekajacym w wojskowych sądach okręgowych, a minister spraw wojskowych przeniósł z Prokuratury przy WSO Nr III do Wojskowego Sądu Okręgowego Nr III na stanowisko szefa sądu[13][14][15]. 24 kwietnia 1929 roku Prezydent RP mianował go sędzią Najwyższego Sądu Wojskowego, a minister spraw wojskowych przeniósł z WSO Nr III do Najwyższego Sądu Wojskowego w Warszawie na stanowisko sędziego[16]. W 1934 roku, jako pułkownik stanu spoczynku, pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III[17].



Odznaczenie |



  • Złoty Krzyż Zasługi – 18 marca 1930, „za zasługi na polu sądownictwa wojskowego”[18]


Przypisy |




  1. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższego Gimnazyum w Kołomyi za rok szkolny 1898/99. Kołomyja: 1899, s. 115.


  2. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1911. Lwów: Prezydyum C.K. Namiestnictwa, 1911, s. 124.


  3. Leszek Kania. Ochrona porządku prawnego i bezpieczeństwa publicznego podczas obrony Lwowa (listopad 1918 – marzec 1919). „Prace Instytutu Prawa i Administracji PWSZ w Sulechowie”, s. 307, 2006. 


  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1090.


  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 985.


  6. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, s. 382.


  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 25.


  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 25, 981.


  9. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 6 lutego 1926 r.


  10. Leszek Kania. Ochrona porządku prawnego i bezpieczeństwa publicznego podczas obrony Lwowa (listopad 1918 – marzec 1919). „Prace Instytutu Prawa i Administracji PWSZ w Sulechowie”, s. 309, 2006. 


  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 5 czerwca 1926 roku, s. 177.


  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 2 stycznia 1928 roku, s. 2.


  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 113, 161.


  14. Organa 1928 ↓, s. 60, tu podano, że obowiązki szefa sądu pełnił od 31 marca 1928 roku.


  15. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 691.


  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 110, 131.


  17. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 367.


  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 18 marca 1930 roku, s. 78.



Bibliografia |



  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].

  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.

  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.

  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.


  • Organa wymiaru sprawiedliwości w W. P.. „Wojskowy Przegląd Prawniczy”. Nr 8-10, 1928. 

  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934.




Popular posts from this blog

IEEEtran - How to include ORCID in TeX/PDF with PdfLatexIs there a standard way to include ORCID in TeX /...

Cicindela nigrior Przypisy | Menu nawigacyjneCicindela varians unicolorManual for the Identification of the...

Glossaries-extra: Adding glossaries package to “Clas­sicTh­e­sis” template by Dr. André Miede v. 4.6 ...