Nazareńczycy Bibliografia | Menu nawigacyjne
Zgrupowania malarzy
niem.Wilhelm SchadowPeter von CorneliusJulius Schnorr von CarolsfeldFerens SzoldatitsJohann Rambouxakademizmowiquattrocenta
Julius Schnorr von Carolsfeld, Zwiastowanie, 1820
Nazareńczycy (niem. Nazarener) – stowarzyszenie malarzy, głównie niemieckich i austriackich, działających w Rzymie, a następnie w innych częściach Europy, od roku 1818 do lat 40. XIX wieku.
Nazwa ta jest często stosowana wymiennie z terminem Bractwo św. Łukasza, jednak ściślej rzecz biorąc nie są to synonimy. Bractwo powstało w Wiedniu w 1809 i rok później wyjechało do Rzymu. Jego członkowie po części weszli w skład późniejszej grupy nazareńczyków.
Grupę nazareńczyków tworzyli m.in. Wilhelm Schadow, Peter von Cornelius, Julius Schnorr von Carolsfeld, Ferens Szoldatits, Johann Ramboux. Tak jak i Bractwo, przeciwstawiali się akademizmowi i za wzór stawiali sobie malarstwo włoskiego quattrocenta. Nazwa nazareńczycy związana była z podejmowanymi przez nich religijnymi tematami, klasztornym trybem życia i noszonymi strojami (luźne płaszcze i długie włosy).
Bibliografia |
The Dictionary of Art, Oxford 1996, t.22, s. 703–704.
