Adam Bielecki (matematyk) Badania | Przypisy | Bibliografia | Menu nawigacyjneWiesława Kaczor, Tadeusz...
Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii RobotniczejOdznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989)Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989)Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989)Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski LudowejOdznaczeni Medalem 30-lecia Polski LudowejOdznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasyOdznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (1944–1989)Ofiary Sonderaktion KrakauPolscy matematycyUrodzeni w 1910Więźniowie KL SachsenhausenWięźniowie KL DachauZmarli w 2003Ludzie urodzeni w Borysławiu
BorysławiuLublinieUniwersytecie JagiellońskimWitolda WilkoszaSonderaktion KrakauSachsenhausenDachauAkademii GórniczejUMCSPPSPZPRNagrodę im. Stefana BanachaOrderu Odrodzenia PolskiDavida Hilberta
Adam Feliks Bielecki | |
| Kraj działania | |
| Data i miejsce urodzenia | 13 lutego 1910 Borysław |
| Data i miejsce śmierci | 10 czerwca 2003 Lublin |
| Profesor | |
| Specjalność: matematyk | |
| Alma Mater | Uniwersytet Jagielloński |
Doktorat | 1935 |
Habilitacja | 1949 |
Profesura | 1950 |
| Uczelnia | Uniwersytet Jagielloński |
Odznaczenia | |
Adam Feliks Bielecki (ur. 13 lutego 1910 roku w Borysławiu, zm. 10 czerwca 2003 w Lublinie) – polski matematyk, profesor, specjalizujący się w analizie matematycznej oraz podstawach geometrii.
W 1931 ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tytuł doktora filozofii uzyskał w 1935 na podstawie pracy O integralnym przedstawianiu m-wymiarowych powierzchni zawartych w n-wymiarowej przestrzeni euklidesowej za pomocą funkcji uwikłanych napisanej pod kierunkiem Witolda Wilkosza. W latach 1936–1939 pracował w Katedrze Fizyki Teoretycznej UJ. W listopadzie 1939 został uwięziony w ramach Sonderaktion Krakau, do kwietnia 1940 przebywał w obozach w Sachsenhausen i Dachau. Po zwolnieniu wrócił do Krakowa, pracował jako korepetytor i nauczyciel, angażował się w tajne nauczanie.
W 1945 pracował krótko w Zakładzie Matematycznym I na UJ, następnie do 1947 w Katedrze Matematyki Akademii Górniczej w Krakowie. Habilitację obronił na UMCS w 1949 roku. Profesor nadzwyczajny od 1950 roku, zwyczajny od 1958. Był członkiem PPS i następnie PZPR w latach 1948–1981[1].
W 1951 otrzymał Nagrodę im. Stefana Banacha. W PRL odznaczony Krzyżem Kawalerskim, Oficerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Sztandarem Pracy II klasy.
Badania |
Zajmował się głównie redukcją aksjomatów geometrii euklidesowej podanej przez Davida Hilberta do systemu aksjomatów niezależnych. Badał także własności rodzin rozwiązań niektórych uogólnień równań różniczkowych zwyczajnych.
Przypisy |
↑ ab Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 59–60. ISBN 83-223-2073-6.
Bibliografia |
- Wiesława Kaczor, Tadeusz Kuczumow, Wojciech Zygmunt Adam Bielecki (1910–2003) biografia profesora
- Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny A-G tom I. Ośrodek Przetwarzania Informacji, s. 107. ISBN 83-905295-5-6.
- Roman Duda: Matematycy XIX i XX wieku związani z Polską. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2012, s. 74-76. ISBN 978-83-229-3316-9.
Kontrola autorytatywna (osoba):
ISNI: 0000 0003 8558 5310
VIAF: 242495040
NKC: js2017950037
NLP: A11420431
- WorldCat